Gönderen: Oyhan Hasan Bıldırki | 22 Ağustos 2008

GELMEDEN EVVEL

“Köprülü zade Fuad’a”

 

Kalbim

Benim bir ormandı,

İsimsiz, âsûde,

Bir büyük orman;

Ve gölgelerinde revân

Olan hafî suların aks-i şevk-i müttarîd[1]i

Dağıtırken sükûtu bîhûde,

Düşünürdüm ki, hangi gün, ne zamân,

Ne zamân

Girecektin o kalb-i mes’ûde?

 

Etmeden zehr-bâd-ı fasl-ı elem

Reng-i eşcâr ü âbı fersûde[2],

Dolacak mıydı seslerin, bilmem

O tehî sâyezâr-ı mesdûde[3]?

 

Sanki hicrâna bir tesellîydi

Şeceristân-ı kalb içinde revân

Olan hafî suların musikî-i nevmîd[4]i.

 

Ahmet HAŞİM

(Göl Saatleri, 1921)

 

Vezin:      Mefâilün / feilâtün / mefâilün / feilün (fâ’lün)

Fâilâtün (feilâtün) / mefâilün / feilün (fâ’lün)

Mefâilün / mefâilü / fâ’lün


[1] Devamlı.

[2] Eskimiş, yıpranmış.

[3] Kapalı gölgelik.

[4] Ümitsiz, cesaretsiz.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

Kategoriler

%d blogcu bunu beğendi: