İşveyle, fısıltıyla, gülüşle,
Olmuş şeb-i sevdâ[1] yine bî-hâb[2]
Oklar gibi saplanmada kalbe,
Düştükçe semâdan yere mehtâb[3]…
Bûseyle kilitlenmiş ağızlar
Gözler neler eyler, neler işrâb[4];
Uçmakta bu âteşli havâda
Vuslat[5] dem[6]i bir kuş gibi bî-tâb[7]…
Ahmet HAŞİM
(Piyâle, 1926)
Vezin: Mef’ûlü / mefâilü / feûlün